Մեր նախորդ հարցազրույցներից մեկում խոսում էինք «Բռնիր ձեռքս․ Ես վախենում եմ» գրքի հեղինակ Արմեն Նիազյանի հետ։ Այս անգամ հերթը հասել է գրող, երկու գրքերի հեղինակ Վարդան Սմբատյանին։


–Ողջույն Վարդան, ինչպես և պայմանավորվել էինք՝ սկսենք հարցազրույցը։

–Բարև Արտյոմ, իհարկե։

–Ո՞ր տարիքից եք սկսել գրել, և, ո՞րն է եղել Ձեր առաջին բանաստեղծությունը։

Տաս տարեկանից։ Առաջին բանաստեղծությունը շան մասին էր՝ որին վիրավորել էին թաղեցի լակոտները։ Ցավոք բանաստեղծությունը չի պահպանվել․․․

–Ո՞րն է եղել Ձեր առաջին գիրքը, կպատմե՞ք։

–Առաջին գիրքս՝ «Չարwest» –ը հրատարակվել է 2016 թվականին, էքսպերիմենտալ պոեզիայի ժողովածու էր։ Գիրքը գրվել Հիպոկրատի մարդկային չորս բնավորությունների հիման վրա։

–Իսկ ի՞նչ կասեք երկրորդ գրքիդ մասին։

–Երկրորդը՝ «Յոթ միլիարդ մենությունը» վերջերս է տպվել։


–Վարդան, ինչու՞ հենց «Յոթ միլիարդ մենություն»։

–Որովհետև բոլորը միայնակ են ծնվում, միայնակ ենք անկախ այն հանգամանքից, որ շրջապատված ենք ընկերներով, հարազատներով, սիրելի մարդկանցով․․․

–Վարդան, ո՞րն էր գիրք գրելու քո մոտիվացիան։

–Ուզում էի ցույց տալ մենությունը բոլոր ասպեկտներով․․․

–Ստացվե՞ց։


–Ընթերցողներն ասում են այո․․․ ես համեստորեն կլռեմ։ Ջանք չեմ խնայել …

–Շնորհակալություն, Վարդան, այդքան գիրք ես ընթերցել, ո՞ր գիրքն ես ամենից շատ հավանել, և, նաև թվարկիր հայ գրողների 3 գիրք, որոնք կցանկանայիր լինեին համաշխարհային բեսթսելլերների շարքում։

–Շատ են սիրելի գրքերը, ամենից շատ սիրում եմ Մարկեսի վեպերը, մասնավորապես ՝ «Հարյուր տարվա մենությունը» և «Նահապետի աշունը», շատ եմ սիրում Բրոթիգանի, Էզրա Փաունդի , Քոհենի պոեզիան, արդի հեղինակներից․․․ Հրաչյա Սարիբեկյանի վեպերը, բավականին լավն են, իհարկե ոչ  բոլորը, Պաչյանի «Օվկիանոսը», Արամ Ավետիսի «Ճարտարապետական մուտացիան», Հովհանես Թեքգոզյանի էսսեները և պիեսները, մասնավորապես ՝ «Հոգևոր վթարը» և «Մետաստազ պիեսը»։

–Ո՞րն է ըստ Ձեզ երջանկության գաղտնիքը։

–Ատում եմ նման հարցերը․․․ երջանկությունը հարկավոր է ստեղծել։ Ես օրինակ երջանիկ եմ գեղեցիկը տեսնելիս, ավելի երջանիկ եմ, երբ կարողանում եմ օգտակար լինել մարդկանց։

–Ներեցեք)) Ունե՞ք նպատակ կամ ցանկություն նոր գիրք գրելու։

–Արդեն իսկ գրված է երրորդ ժողովածուիս կեսը։ Գրքում կլինեն էսսեներ և պատմվածքներ։ Նախատեսում եմ ավարտել 2021 թվականին։ Գրքի վրա աշխատում եմ հեռավոր 2017 թվականից։

–Շատ լավ է։ Ի՞նչ խորհուրդ կտաք ներկայիս գրողներին։

–Մրցեք ինքներդ Ձեզ հետ։ Այդպես արդյունք կունենաք․․․ իմ փորձից եմ ասում ։

Եվ վերջում։ Ի՞նչ կարծիք ունեք մեր կայքի մասին ու ինչ հորդոր կուղղեք մեր լսարանին։
–Ցավոք ծանոթ չեմ կայքին ։ Ես խուսափում եմ հորդորներից կարդացեք լավ գրականություն , որակյալ ֆիլմեր դիտեք ու լավ երաժշտություն լսեք կտրվեք վիրտուալ քաղցկեղից։
–Դե․․․ եթե խոսեցիք ֆիլմերից, խնդրում եմ մի քանի գիրք և մի քանի ֆիլմ խորհուրդ տվեք, մեր լսարանին կհետաքրքրի։

Միլան Կունդերա «Կեցության անտանելի թեթևություն» վեպը արժե կարդալ, Անթընի Բրջես «Լարովի նարինջը», Օրհամ Փամուկ «Կարմրահեր կինը», Սթիվեն Քինգ «Փայլատակում», Ժոզե  Սարամակո «Կուրացում»,

Ռեյ Բրեդբերի «Լիճը» և այլ պատմվածքներ։ Ֆիլմերից․․․ «Վան Գոգ և Թեո», «Թռիչք կկվի բնի վրայով», «Достучаться до небес», «Завадной апелсин», «Широко закритамы глазамы», «Лекарство от жизни»
– Անչափ շնորհակալ եմ հետաքրքիր  հարցազրույցի  համար:
 – Ձեզ նույնպես շնորհակալություն:

Հիշեցնենք,  որ զրուցում էինք «Չարwest» և «Յոթ միլիարդ մենություն» գրքերի հեղինակ Վարդան Սմբատյանի հետ։

 

 

Ձեզ նույնպես կարող է դուր գալ