Մոնիկա Բարսեղյան – «Ես ու ես»

Ամեն անգամ իմ արդուկով արդուկեցի սխալներդ, երբ ճիշտ դուրս եկար քաջալերեցի ու
բարձրացրի քեզ՝ ավելի վերև քան հարկն էր ։
Չեմ եկել համբերությանս սահմանները քեզ ցույց տալու կամ բողոքելու համար , եկել եմ պարզապես մի վերջին, բայց շատ կարևոր հարցս տալու համար.
Ինչու՞ , ինչու «արդուկը» ձեռքիս սխալներդ ուղղեցի , բայց երբ պահը եկավ ինձ ուղղելու, ես այդպես էլ ոչ մի արդուկ , ոչ մի ներում
չստացա:Կարծես այդպես էլ պետք է լիներ , կարծես հավերժ դատապարտված էի միայն ներելու , բայց ոչ ներվելու ։ Մի՞թե, այդքան ներելուց հետո ես մի ներման էլ արժանի չեղա։ Ի՞նչն էր պատճառը, խնդրում եմ, ասա՛։Հանկարծ, չլռես՝ սովորությանդ համաձայն, կամ չգոռաս հանկարծակի , որովհետև էլ չեմ ների իմ արդուկը կոտրվել է։

Ձեզ նույնպես կարող է դուր գալ