Մարիա Հախվերդյան – «Երազեք ինքնուրույն»

Ինքնուրույնությունն ամենագեղեցիկ հատկանիշն է, որով օգտված են մարդիկ։ Հոգեկան անկախության հասնելն առավել բարդ է, քան ֆինանսապես անկախանալը։ Վերջինիս դեպքում պահանջվում է ստաբիլ մասնագետ աշխատանք, իսկ առաջին՝ ամենաօրյա կառուցողական աշխատանք ներաշխարհումդ։

Մարդիկ անվերջ փնտրում են մոտիվացիա՝ գրքերում, ֆիլմերում, կերպարների մեջ, հաջողության բանաձևերում, բայց ոչ սեփական գլխում։ Դեյլ Քարնեգին Քերոլ Դուեքը կամ կարող են շարադրել հաջողության հասնել մարդկային և հասարակական-քաղաքական, բիզնեսէթիկայի ամենատպավորիչ բանաձևերը, բայց նրանցից ոչ ոք մեզ չի սովորեցնի «երազել»:

Այստեղ առկա է պատճառահետևանքային կապ՝ անձի վրա արտաքին ներգործություն, որի հետևանքով անձը դադարում է երազել, ինչն էլ իր հետևանքն է թույլ նպատակադրման։

Որտեղի՞ց է գալիս այդ ներգործությունը`

Առաջինը ` հասարակություն և հասարակական կարծիք,

Երկրորդ ` ծնողների չիրագործված երազանքներն ի կատար ածելու պարտականություն:

Մարդիկ սկսում են գծագրել այնպիսի նպատակներ, որոնք ընդունելի են և գովել են հասարակության կողմից, որոնք կարող են վայելել գովասանքի ահռելի չափաբաժինը, սակայն հորինված երազանքները արագորեն թեթևանում են, իսկ դժվար թե բախվելիս։ Մարդիկ հասկանում են, որ սեփական գործողությունները հասարակության կողմից գովասանքների խորտակելի մեջ չեն կարող տանել։

Երկրորդ դեպքում, զավակներն իրենց պարտականություններն են համարվում իրենց ծնողների անկատար մնացած երազանքները։ Օրինակ՝ «Հայրս երազում էր դառնալ բժիշկ» կամ «Հայրս միշտ ցանկացել է, որ ես իրավաբան դառնամ». Էլի երազանքների ղեկը տալիս է ուրիշներին, ինչքան էլ որ մարդիկ լինեն ծնողները, միևնույնն է, մարդիկ կարող են արդյունավետ գործել միայն սրտում ծնված և հոգում կնիքված «սեփական» երազանքների համար։

Երազանքը ուղիղ համեմատական ​​է պատասխանատվությունը։ Մենք պատասխանատվություն ենք կրում մեր երազանքների համար։ Երբ երազանքները կանցնեն և ելադրանք հաջողության անհաջող է երրորդ անձի համար, ում վրա կարող ենք բարդել ողջ լինելը։

Երազել առանց մոտիվացիա որոնելու։ Երբ փոքր տարիքում երազում էինք մեծանալ (ամենախենթ երազանքը, որը կարող էր ծնվել մարդկային գիտակցության մեջ), մենք դրա համար չէինք փնտրում մոտիվացիա, չէինք կարող կարդալ գրքեր «Ինչպե՞ս մեծանալ» կամ «Մեծանալու հմտությունները» վերնագրերով, մենք լավ երազում ենք։

Եթե ​​երազանքն իրական է, սեփականության իրավունքը լիովին մերն է, աշխարհի կործանումից 3 օր էլ մենք կմտածենք այն ի կատար ածելու մասին։

Ի վերջո, ոչ ոք չի մոտիվացնում ապրել, ժպտալ կամ սիրել, իսկ երազել նշանակում է` ԱՊՐԵԼ, ԵՐԱԶԵԼ և ԺՊՏԱԼ։

Ձեզ նույնպես կարող է դուր գալ